Kış Akşamları

Kışın soğuk günlerde eve kapanıp ailece vakit geçiriyor olmanın apayrı bir tadı vardır.

Zaman geçtikçe ve teknoloji ilerledikçe, eski akşamlardaki sohbetlerin sıcaklığı, yerini klima ve televizyon sıcaklarına bırakmaya başlasa da aklımızda hala o eski günlerden izler bulunur.

Benim çocukluğumdan kalan kış akşamlarına ait izler; soba üzerinde kuruttuğumuz portakal, mandalina kabuğu kokusunun yanında sevgili babamın pişirdiği kestaneleri barındırır.

Şimdi hatırladıkça aslında önemli olanın kestaneler değil birlikte olmanın verdiği o huzur ve güven duygusu olduğunu daha iyi anlıyorum. Babam daha kestane pişirme öncesi hazırlıklara başladığında, ablam ve kardeşimle ortak ve sessiz bir heyecan duymamız, zihnimde toz pembe anılar arasında yerini koruyor hala.

Sık sık yememize rağmen sanki her yapılışında aylardır kestane görmemişiz gibi etrafına doluşmamız, ellerimiz hafiften yana yana kestaneleri açmak için uğraşmamız o günlere bir saatliğine de olsa dönebilme isteğimi perçinliyor.

Geçmişte kalmış günleri hatırlayarak da olsa ufak bir zaman yolculuğu yaptıktan sonra gelelim bu günlere.

Mersin'de her ne kadar havalar buz gibi olmasa da, buraya yıllardır alışmış olan bizler için soğuklar başladı. Soğuk algınlığı ve gripten korunma önlemlerimiz de bu kapsamda hızla başlamış oldu.

İşte bu kestaneler ve yanında bildiğimiz çay görünümü olan içecekler bizim kış akşamları menümüzden bir örnek.

Kupalarda gördüğünüz içecekler aslında ıhlamur. Alper'in bile seve seve içtiği, hatta bazen en büyük bardağı seçme yarışına girdiği ıhlamurun tarifi ise aşağıda.

Malzemeler; (Üç kupa için)

• bir avuç ıhlamur
• 5 adet karanfil
• 3 yemek kaşığı üzüm pekmezi
• 3 tatlı kaşığı bal
• 1 litre kaynar su

Hazırlanışı;

1. Ihlamur yıkanarak, karanfillerle birlikte kaynar suya katılıp bir iki taşım kaynatılır.
2. Bardaklara bir süzgeçten geçirilerek doldurulan ıhlamur bal ve pekmez katılmadan önce biraz ılıması için bekletilir.
3. Her bardağa birer yemek kaşığı pekmez ve birer tatlı kaşığı bal ilave edilir.

Yanında da ister fındıklı kurabiye, ister tahinli kurabiye, isterseniz de kestane ile servis yapılır.

Afiyet, sağlık olsun

Küçük Şefin Pizzası

Cumartesi günü oğluma bir işi daha hızlı yapması için, işi bitirdiğinde ona bir sürprizim olacağını söyledim. Ben bile daha aklımdan ne yapabilirim acaba diye düşünürken Alper heyecanla "aaa pizza mı yapacaksın yoksa!" dedi.
E durum böyle olunca pizza yapmak zaten şart oldu. Akşam ailece mutfağa girdik. Hamuru hazırlaması bana, üstünün malzemelerini doğraması eşime, yerleştirmesi ise Alper'e düştü.

Sonuçta ortaya o kadar güzel bir pizza çıktı ki, sizlerle paylaşmak istedim. Malzemelerin dizilimine bakar mısınız?

Hamurunu normalde biraz mayalanması için bekletmek gerekiyor ama Alper bunun için bekleyebilecek sabrı olan bir çocuk olmadığı için ben bekletmeden fırına verdim. Pizza yaptığım tepsinin çapı 30 cm. tarif de buna göre. Biz nispeten ince hamurlu pizza seviyoruz. Siz daha kalın hamur isterseniz biraz daha büyük bir hamur yapabilir, hatta kalanını da pizza şeklinde malzemeleri ile buzluğa atabilirsiniz.


Hamuru İçin;

• 1/2 çay bardağı süt
• 1/2 çay bardağı su
• 1,5 yemek kaşığı şeker
• 1 çay kaşığı tuz
• 1/2 çay bardağı sıvı yağ
• 1/4 paket yaş maya
• aldığı kadar un

1. Su, süt karışımını önce biraz ısıtarak ılık hale getirin.
2. İçinde mayayı elinizle eritin, şeker ve tuzu ilave edip onlar da eridikten sonra yağını ekleyin.
3. Unu azar azar ilave ederek ele yapışmayan hamurunuzu hazırlayın.
4. Yağlanmış tepsiye hamuru elle yayarak hazır hale getirin.

Üstü İçin;

• 1 adet iri domates
• 2 diş sarımsak
• 1 çay kaşığı tuz
• 1 çay kaşığı karabiber
• 1 adet sosis
• 7,8 dilim sucuk
• 1 adet yeşil biber
• 5 adet mantar
• 1 çay bardağı kaşar rendesi
• 5 adet yeşil zeytin
• 5 adet siyah zeytin

1. Fırını 180 dereceye ayarlayın.
2. Domates, kaşar peyniri ve sarımsak dışındaki tüm malzemeleri doğrayarak bir kenere ayırın.
3. Daha sonra, domatesi, sarımsağı ve tuzu, karabiberi mutfak robotunda iyice parçalayın. Bu karışımı bir fırça yardımı ile hamurun üzerine yayın.
4. Kaşar peyniri dışındaki malzemeleri de zevkinize göre hamurun üzerine yerleştirin.
5. Pizza malzemeleri pişene kadar fırında kaldıktan sonra çıkarın. Bu süre yaklaşık 15 dakika olacaktır.
6. Kaşar peyniri rendesini de üzerine serperek tekrar fırına verin. Peynirleri tamamen eridikten sonra pizzanız hazırdır. Afiyetle yiyebilirsiniz.

Fındıklı Kurabiye

Bizim ev bu cumartesi günü kurabiye kokularında kayboldu. Öyle bir kurabiye oldu ki bu sefer, fındık kavanozum kurabiye kutumu kıskandı. Çünkü kurabiyelerim fındıktan daha fazla fındık kokuyordu.

Fotoğraflarımı da nihayet yayınlıyorum. Pişirdiğim ve tepsiyi fırından çıkardığım anda her bir tanesinin, beni fındığın muhteşem aromasıyla buluşturacağını anladığım kurabiyelerden, eşim, daha tepsideyken on tane yedi.

Her nekadar ben Cenk'in verdiği tarifteki gibi reçel dolgulu yapmasam da (reçel olmayacağı için tarifteki şekeri iki katına çıkardım) tadına doyamayıp iki günde bitirdiğimiz kurabiyenin tarifi şöyle;

Malzemeler;

1 su bardağı un (pakete daldırıp alınan bir su bardağı)
1/2 su bardağı şeker
1 su bardağı fındık
125 gr oda sıcaklığında tereyağ

1. Fındıkları mutfak robotunda iyice ufalanana kadar parçalatıyoruz.

2. Dövülmüş fındıklarla unumuzu karıştırıyoruz.

3. Oda sıcaklığındaki tereyağla şekeri beş dakika boyunca mikserle çırpıyoruz.

4. Fındık&un karışımından azar azar katarak çırpmaya devam ediyoruz.

5. Tam karışım sağlanmış hamuru yarım saat buzdolabında bekletiyoruz.

6. Fırını 180 dereceye ısıtıp hazırlıyoruz.

7. Çay kaşığı dolusu hamur alarak yuvarladığımız kurabiyeleri tepside aralıklı olarak diziyoruz.

8. Tam 15 dakika pişiriyoruz.

Bu kurabiyeleri yaptığınızda evde yayılan fındık kokusuna kendinizi bırakın, elinize en sevdiğiniz kitabı ve kahvenizi alın ve keyfini çıkarın.

Afiyet olsun

Ezogelin Çorba

Soğuk kış akşamlarında bütün aile okuldan, işten döner ve evde masa etrafında buluşulur. Soğuk havaya inat yapılacak sıcak sohbetlerde, yine bu sohbet kadar sıcak bir çorbamız vardır ki; kokusuyla, tadıyla, üzerinde tüten buharıyla cezbeder insanı. Aşağıda tarifini vereceğim, ama, benim bu çorbanın yapımı sırasında en sevdiğim an kızgın yağın içinde cızırdayan nanelerle kaynayan çorbanın buluştuğu andır. İşte o an mutfağa hatta evin içine doğru yayılan nefis nane kokusu çorba severleri masaya davet eder.

Malzemeler;

1 adet irisinden kuru soğan
4 diş sarımsak
1,5 su bardağı kırmızı mercimek
1 tatlı kaşığı kimyon
1 tatlı kaşığı tuz
1/2 yemek kaşığı biber salçası
1,5 yemek kaşığı domates salçası
1,5 litre kadar kaynar su
2 yemek kaşığı tepeleme kuru nane
Sıvıyağ

Soğan ve sarımsaklar doğranarak kısık ateşte yağda kavrulmaya bırakılır. Bu sırada mercimek yıkanarak suyu süzülür. Soğanlar hafif pembeleşince mercimek ve salçalar ilave edilerek salça dağılana kadar karıştırılır. Suyu ve kimyon ile tuzu ilave edilerek karıştırılıp tencerenin kapağı kapatılır. (Ben bu çorbayı düdüklü tencere de 15 dakika pişirerek yapıyorum, ama normal tencerede mercimekler parçalanana kadar pişirilebilir.)

Düdüklü tencerenin süresi dolunca yada çorba pişince ufak bir tavada yarım çay bardağı kadar kızgın yağa atılan nane biraz kavurulduktan sonra kaynamakta olan çorbaya ilave edilir.

Arzuya göre limon ilave edilerek servis edilir.

Afiyet olsun, kış akşamlarınızda sıcak çorbalarınız eksik olmasın.

Saygı İle Anıyoruz

Bu gün ruhumda ayrı bir karanlık var,
Her 10 Kasım'da gözlerimden yaş akardı da,
Bu sabah akan sanki kan dı...

Başka ne söyleyebileceğim ne de yazabileceğim hiç bir şey yok,
Seni sevgi, saygı ile anıyor ve bir anne olarak; bıraktığın hazineye layık olacak bir evlat yetiştirmeye çalışıyorum.

Saygılarımla

Turşu Severlere Duyurulur

"Bunlar Benim Hamarat günlerim 2" isimli yazımı yarına bıraktım, bu arada fotoğrafları da ayarlamış olurum. Haftasonu daha önceden yaptığım turşularda bazı gariplikler oldu diye tekrar turşu yapmıştım. Ama öğrendimki bana garip gelen mavi renge dönen sarımsak olayı yurt dışından gelen sarımsaklarda oluyormuş. Bu durumda bundan sonra turşu yaparken halis mulis Türk Sarımsağı kullanmaya karar verdim. Sizin de başınıza böyle bir şey gelirse turşu yenebiliyormuş.

Sevgilerimle

Bunlar Benim Hamarat Günlerim 1

Hafta sonu kendimce bayağı hamarat iki gün geçirdim. Cumartesi günü işyerimdeki kurum doktorumuzun uyarıları üzerine malum salgının evimize uğramaması için bayağı dezenfeksiyon yaptım.

Aynı gün öğleden sonra oğlum uyuyunca tahinli kurabiye yaptım. Resimleri daha sonra ekleyeceğim kurabiyeden oğlum pişer pişmez üç tane yedi ve tepsinin tabanına dökülen pudra şekerlerini toplamak için tepsinin başından ayrılmadı. Ağzınıza alır almaz dağılmasının yanında benim gibi kurabiye beceriksizi bir aceminin bile yapabileceği oldukça basit bir tarif olduğunu eklemeliyim.

Malzemeler:

1 çay bardağı tahin,
1 çay bardağı sıvı yağ,
1 çay bardağı pudra şekeri,
1 paket kabartma tozu,
1 paket vanilya,
aldığı kadar un

Tüm malzemelerle ele yapışmayan hatta biraz oynadıkça ufalanan bir hamur yaptım. Ceviz büyüklüğünde yuvarlayıp tepsiye dizdim. Tepsiyi yağlamaya gerek yok çünkü zaten içerikte yeterince yağ mevcut. 180 derece fırında kurabiyeler çatlayana kadar pişirdim. Sıcakken üzerine pudra şekeri serptim.

Tarifin sahibi çilekli 'ye bu güzel lezzeti tatmamıza neden olduğu için teşekkür ederim.

Afiyet olsun.

1MK: Altına İmzamı Atarım

1MK: Altına İmzamı Atarım

GELECEĞİMİZ İÇİN

Alıntı yapılmıştır.

Atamızın ölüm yıldönümü olan 10 Kasım'da yine anlamlı bir kampanyaya imza atıyoruz.

Atamızın veciz sözlerinden "Benim naçiz vücudum elbet bir gün toprak olacaktır. Fakat Türkiye Cumhuriyeti ilelebet payidar kalacaktır." sözünün altına imzamızı atıyoruz. Ülkemizin birlik ve beraberliğini korumak, kardeşlik duygularını pekiştirmek adına bu anlamlı günde 10 Kasım'da Atatürk'ün huzurunda Anıtkabir'de sunulmak üzere bir imza kampanyası düzenliyoruz.

Kampanyamıza katılmak ve destek olmak için yapabilecekleriniz iki adımda gerçekleşiyor. Birincisi: Açtığımız Postun altına Yorum bölümüne 1 satırı geçmeyen yorumunuzla birlikte Adınızı yazıp gönderiyorsunuz. İkinci olarak ise kampanyamızı duyurmak. İsterseniz duyuru logomuzu sitemizin linki ile birlikte kendi sitenize ekliyorsunuz. E-postalarla dostlarınıza kampanyayı dıyurabilirsiniz.

10 Kasım'a sayılı günler kaldı. Ne kadar hızlı ve çabuk bu iletiyi yayarsak o kadar çok kişiye ulaşmış oluruz. Haydi, hep birlikte ve yüksek sesle söyleyelim:
"Benim naçiz vücudum elbet bir gün toprak olacaktır. Fakat Türkiye Cumhuriyeti ilelebet payidar kalacaktır."

Saygılarımızla...

Birmilyonkalem.com Yönetimi Adına
A. Şebnem SOYSAL & Erkan BAL

Bu gün, düne göre biraz daha umutluyum

Dün ve önceki günlerde haberlerle ilgili, yaşamla ilgili biraz umutsuzluğa kapılmıştım. Sanki tüm negatif olayları üzerime çekecekmişim gibi geliyordu.

Ama bu sabah uyandığımdan beri daha bir umutla bakar oldum hayata. Endişelerimi kovdum, korkularımı kapımın dışında bıraktım.

Hani yeni bir düşünce modası var ya "nasıl düşünürsen öyle olur" diyorlar. "Biraz da bunu deneyelim bakalım" değil benimkisi.

Tamamen kendiliğinden gelen ve içime bu sabah yerleşen bir güven duygusu gibi. Sağlığa güven, insanlığa güven, geleceğe güven; en çok da bu ülkenin gençlerine güven.

Güvenimin haksız çıkmaması dileklerimle...

Bu gün yarım gün

Bu gün işyerleri yarım gün çalışıyor, okullar yarım gün. Zaten bu gün benim de yarım hissettiğim bir gün. Eskiden annelerimizin, babalarımızın bize hissettirdiği coşkuyu biz çocuklarımıza veremiyoruz sanki...

Her Cumhuriyet Bayramının bir öncekinden daha mutlu, daha huzurlu kutlanması gerekirken biz büyük bir U dönüşü yaptık bandı geriye sarıyoruz. Yarın Ulusumuzun en mutlu gününün yıl dönümü. Ben bunun için tüm blog yazarlarına sayfalarına bir ATATÜRK resmi koymalarını öneriyorum.

Bu günümüzü borçlu olduğumuz ATATÜRK'ümüze ve ATALARIMIZA saygılarımla.

Burnumda Tütenlerden...

Dün bir fırtına ve yağmur vardı ki Mersin'de sormayın.

Biraz daha erken saatte olsaydı da, aydınlıkta camın kenarına yerleşip deniz, fırtına, yağmur manzarası eşliğinde keyif yapabilseydim.

Yağmur yağınca eğer evdeysem aklıma hep Türkan ŞORAY filmleri gelir. Annemlerin evinin oturma odası, film, annemle birlikte olmak ve çay, hatta bazen eğer çok şanslıysam teyzem de olur.

Nasıl özlediğim, burnumda tüten bir ortamdır. Ama çalışıyor olmak ve artık eskisi kadar zaman bulamamak özlemimi gidermemi engelliyor.

Özlemlerimizin hep böyle tatlı ve kavuşulabilir olması dileklerimle...

Gelgitlerim Var Benim...

Bu günlerde gel gitlerim var benim

Gözlerimi açtığımda karanlıktan önümü göremiyorum,

Kapattığımdaysa ışıktan gözlerim kamaşıyor.

Hiç ulaşmak istediğiniz bir hedefe tam ulaştığınızı sanırken bunun gerçekleşmemesi için dua ettiniz mi?

Peki, ya duanız gerçekleştiğinde hüznün pençesinde kıvrandınız mı?

Ben cuma akşamından beri bununla uğraşıyorum. Nihayet bu gün son üçgündür istediğim sonuca ulaştım. Ama ne yazık ki bu sonuç son üç aydır istediğim şeyin aksi idi. Evet şuan bunun için en azından düne göre daha huzurluyum ama yine de annelik isteğinin içten içe getirdiği bir üzüntü var.

Merak ettiniz değil mi? Aslında yazmayacaktım ama sanırım yazdıkça daha bir rahatladım ve paylaşmak istedim. Cuma günü yaptırdığım test sonucunda rahatlayıp saçlarımı boyattım ama sonra ya hamile isem şüphesine tekrar düştüm. Neyseki değilmişim, ama sanırım bir daha saçlarıma boya değdirmeyeceğim...

Huzurla kalın..

Hayatın Tatları

Bir fincan sıcak kahveniz varsa bir yudum da benim için alın bugün.

Yemyeşil bir ağacın yaprakları arasından süzülen parlak güneş ışıklarına bir kez de benim için bakın.

Sabah tan ağarmadan kalkıp, balıkçı motorlarının sesini dinleyin.

İlk baharda kuş şakımalarını, oyun parkında çocuk cıvıltılarını, fırtınada dalgaların sesini dinleyin.

Hiç ses duyamadığınızda iç sesinizi dinleyin, o bütün seslerden güzeldir çoğu zaman.

Sevgilerimle

Yeni Heyecanlar

İçimde yepyeni heyecanlar var bu günlerde. Tek düşündüğüm hayallerimi gerçekleştirmek için nasıl bir buçuk yıl bekleyeceğim. Dilerim bu hayalim de gerçek olur, tabii öncelikle ailemin ve benim sağlık, mutluluk ve birlikteliğimiz önemli.

İKİ SENARYO

1-) Kadın, adam ve çocuk hergün bütün günlerini dışarıda geçirdiklerinden her işe yarım yamalak yetişebilmektedirler. Sabah uyandıklarında başlar koşuşturmacaları. Kadın hepsinden önce uyanır, sadece sabah ilk uyanma enerjisi ile yapabildiği ütü ve giyim hazırlıklarına, çamaşır serme toplama işlerine girişir.

Adam uyandığında yemeye yetişip yetişmeyecekleri konusunda kararsız yumurta haşlar, tost yapar, traş olur, giyinir, giydirir, ağız diş bakımlarını tamamlar. Birbirlerine günaydın demeye vakit yoktur...

Sonunda hepsi çil yavrusu gibi dağılırlar, ev sessizliğe bürünmüştür. Dağınık oyuncaklar, yıkanmayı bekleyen çamaşır ve bulaşıklar, ütü bekleyenler. Yıllardır evin hanımının zamansızlığı ve izin dönemlerindeki yorgunluk atma çabalarından dolayı yerleri bile bilinmeyen ve belki de hazine değerinde olan danteller, nevresimler, giyilebilecek kıyafetler karanlık dolap çekmece ve sandıklarda güneşe hasret beklemektedir.

Akşam olur. İş yerlerinden çıkılır. Gün boyu yaşananlar, stres, insan ilişkileri ve karmaşası, yorgunluk evde atılmak üzere çocuk da anneannesinden alınarak eve gelinir. Herkes az çok açtır. Maddi durumları istedikleri herşeyi yiyebilecek kadar iyidir, ancak hazır hiçbir yemek yoktur.
Çift başlar dinlenme saatini yemek telaşına harcamaya. Minicik kalbi ve heyecanı ile nihayet günün sonunda anne babasına kavuşan çocuk onlarla oyun oynamak, biraz da zamanla açılarak okulda yaşadıklarını anlatmak ister. Ama henüz bacak boyundaır ve onu kimse o telaşta farkedemez, sesi kulaklarda yankılanana kadar bağırır, ilgi, sevgi, belki sıcak bir kucaklama ister ama duydukları hep aynıdır.

-şimdi olmaz yemekten sonra
-dur oğlum yorulduk biraz dinlenelim
-haydi uyku vaktin geldi
-daha banyo yapacaksın ondan sonra bakalım
-SANA CARTOON NETWORK AÇALIM MI?...........

Çocuk anne babası ile yapamadıklarına hasret bir şekilde uyur, anne baba da bitmiş durumdadır. Daha birbirlerine günün nasıl geçti bile diyemeden yatar, sırt sırta döner uyurlar.... Sabahki koşturmacaya enerji toplamaları gereklidir.

2-) Sabah olmuştur kadın uyanır, pijamalarını çıkarır ve gündüz kıyafetlerini giyer, elini yüzünü yıkar, çayı ocağa koyar. Kahvaltı hazır olmasına yakın eşini uyandırır, eşinin traş olup hazırlanması gereklidir.

Anne çocuğun odasına gider, öpüp koklayarak uyandırdığı çocuk gerinip gülümseyerek uyanır. Bukadar sevilen bir çocuk olduğu için kendisini şanslı hisseder. Annesi terli ise üzerini değiştirir, kahvaltı için elini yüzünü yıkatır, mutfağa giderler. Televizyonda herhangi birinin stediği bir kanal açılır. Ailece kahvaltılarını yaparlar. Baba dişlerini fırçalar giyinir ve iş için çıkar.

Anne çocuğu giydirir, bir gün önce hazırladığı çantayı kapının yanına koyar. Akşam yaptıkları faaliyeti de çantanın ön gözüne koymuştur. Çocuğun dişlerini fırçalatır. Aşağı inerler servise bindirir.

Eve döndüğünde ilk önce kahvaltı masasını toparlar, bulaşıkları yerleştirir. Haftada iki, üç gün kendi işi için Fabrika ve diğer firmalara ziyaretleri ve eğitimler olmaktadır. Ama bu gün bir yere gitmeyeceği için önce evinin temizliğini yapar, çamaşır, ütü, dolap düzenliği de tamamlandıktan sonra kendisine bir kahve yaparak bilgisayar başında bir sonraki gün vereceği eğitimin detaylarını tamamlar.

Öğleden sonra dışarı çıkar evdeki eksikleri tamamlar. Çocuk okuldan gelmeden yemeğin hazır olması için eve gelir, yemeği hazırlar. Servis saatinde aşağı inip çocuğu alır. eve gelip üzerini değiştirirler, zaman ve huzur olduğundan herşey yerli yerindedir. Kirli çamaşırları mis gibi kokan banyodaki kirli sepetine atarlar. Eller yıkanır. Çocuk biraz evde rahatladıktan sonra "açıktım" demeye başlar. Anne yemeği getirir, çocuk karnını doyurur. Babanın gelmesine az bir zaman kalmıştır. Beraber faaliyet yaparak tv izlerler. Sonra çocuk boyama ya da benzer bir işle uğraşmaya başlar, anne yemek masasını hazırlar. Salatası bu gün biraz az olmuştur ama olsun yemeğe salata yiyebilmek az da olsa güzeldir.

Yemekten sonra bulaşıklar lavabonun yanına koyulur, meyve tabağı alınarak oturma odasına geçilir ve çocukla birlikte vakit geçirilir. Yapılan her ne olursa olsun anne, baba, çocuk bağırış çağırış olmadan birlikte olurlar. Gün boyu yapılanlar anlatılır, evde saygı, huzur ve bozulmaz bir birliktelik hakimdir.

Çocuk esnemeye başlayınca hemen anne, baba faaliyete geçer. Birisi süt hazırlar, birisi pijama giydirir. Sütü içirmek ve dişlerini fırçalayıp yatırmak annenin akşam çocuğu için yaptığı rutinlerdendir. Baba bu sırada ne seyredeceklerse onu ayarlar.

Anne oturma odasına geçmeden önce demlediği çayı ve bardakları da odaya getirir. Şimdi anne babanın gün boyu yaptıkları hakkında konuşma, belki dertleşme, belki gülüşme hatta belki de sevişme vaktidir....

özenmek mi, özlemek mi bu benimkisi?

bir hayata özenmek mi benimkisi
yoksa özlemek mi geçmişteki özgürlüğü
hayalimde,
evimde camın önündeyim elimde bir fincan sıcacık çayım
dışarıda cama vuran yağmur
ve hatta televizyonda güzel bir film yada ondan da güzel bir roman elimdeki...
tatlı tatlı dinliyorum kendimi, yağmuru, çayımdan çıkan buharın sessizliğini
bekliyorum yavrum okuldan gelsin "annecim acıktım" desin
ama nedense hep hayalimde, gerçek ise tam yedi yıldır çalıştığım fabrikalar
ben çayımın buharını hayal ederken bacanın dumanı ile birlikteyim yine,
sessizliği dinlemeye olan özlemim bu yüzden belki de
kapımı açsam ofisin dışı gümbür gümbür
ben aslında anne olmak için yaratılmışım, evinin hanımı...
belki evimde yapabileceğim işler için,
belki bir roman yazmak için...
şimdi lütfen söyleyin bana özenmek mi bu benimkisi yoksa özlemek mi özgürlüğü?

sevgilerime,

Kapadokya

Söze gerek var mı, bilmiyorum. Ben bu tarz yapıları ve oluşumları çok seviyorum.

Gökyüzümün renkleri

Geçenlerde bir hafta sonuna sığdırdığımız Kapadokya gezimizde çektiğim bazı gökyüzü fotoğrafları bunlar. Bir tek gökyüzü, farklı renklere bürünerek, ne kadar farklı duygular yaşatabiliyor insana. Bazen karanlıkları aydınlatan ışık olurken bazen aydınlıktan kaçılan bir sığınağa dönüşüyor. Ben hep içinde bulunduğu anı yaşamaktan keyif alan bir insan olduğum için hepsi ayrı güzel geliyor bana, umarım sizlere de aynı duyguları yaşatır...

Kozalaklarım

Bu kozalakları boyadım, vernikledim ve cam gondoluma doldurdum. Okadar güzel oldular ki. Tavsiye ederim.

Kararlar ve Hayatlar

Hayatımızda sürekli olarak kararlar veririz. Bu kararların her birisinde başka türlü yaşama şansını kaçırırız. Çok önemli seçimler yaparken insanın hayatının sonraki otuz yılının özetini görme şansı olsa ne güzel olurdu değil mi?

Mesela ben, mesleğimi seçerken ileride anne olacağımı ve anneliğin nasıl bir duygu olduğunu bir parça da olsa hayal edebilseydim, tüm gün çalışacağım bir meslek seçer miydim? Bir şekilde bilerek mesleği seçtim diyelim, insanlar mesleklerinden farklı işler de yapıyorlar sonuçta değil mi? Ama bir de üstüne yüksek lisans yapar mıydım? Hiç sanmıyorum. Şimdi bir yandan işimi severken ve yapmaktan büyük bir iş tatmini duyarken, bir yandan da hayatımda hiç bir zaman tekrar etmeyecek bir çok güzelliği kaçırdığımı görüyorum.

Bilsem ki Türkiye'de; işime ara verip, 5 yıl sonra haydi yeniden çalışayım dediğimde iş bulacağım, inanın hiç durmazdım. Ama sanırım yine de fazla duramayacağım. Oğlumun 5,5 yaşına gelene kadar öğrendiklerinden kendime pay çıkaramıyorsam, onun sevdiğini ve ona faydalı olduğunu bildiğim yemekleri yine de onun için hazırlamaya vakit bulamıyorsam en önemlisi uzmanların günde yarım saat çocukla kaliteli zaman dedikleri ve günün 1/48'i kadar bir zamanı yavruma ayıramıyorsam kendime "niye çalışıyorum" diye sorasım geliyor.

Git gide kesinleşen kararımı sizlerle mutlu bir şekilde paylaşmak dileğiyle...

Deniz Börülcesi Salatası

Markette yeşillik ararken, ne zamandır bulsam da denesem dediğim deniz börülcesini görünce hemen aldım. Bu tip bir bitkiyi 10 dakika haşlarsanız herşey tamam sanıyorsunuz, en azından ben öyle sanıyordum. Ama haşlayıp zeytinyağı, limon ve tuzla salatamı tamamladıktan sonra farkettiğim bir şey oldu. Haşladığım börülcelerin içinden sap gibi, benim kılçık adını verdiğim şeyler çıktı. Bunu farketmemin üzerine tüm börülceleri tekrar elden geçirerek tek tek içindeki kılçıkları çıkardım.

Haşladıktan sonra köküne yakın yerden bir elinizle içindeki kılçığın ucunu yakalayarak diğer elinizle yıpratmadan börülceyi çekebilirsiniz. İsteğinize göre limon, zeytin yağı ve tuzla karıştırdıktan sonra özellikle de balık yanında yenebilecek güzel bir salata aynı zamanda meze hazır oluyor.

Afiyet olsun...

İş mi? Ev mi?

Size de işe gidip gelmenin zor geldiği zamanlar oluyor mu? Bana sık sık oluyor. Özellikle de izinli olduğum ve hiç bir yere gitmesem de evimde oğlumla olduğum şu günlerde. İşe gittiğim zamanlarda evimin penceresindeki sabah manzarasını bir saniye bile göremeden evden çıkıyorum.

Akşamları ise eve geldiğimde yorgunluktan bırakın manzara seyretmeyi, oğlumun yüzüne bile doya doya bakmaya vakit bulamıyorum. Onun yüzündeki güzellikleri, konuşmasındaki cinlikleri, hareketlerinin ne kadar büyük çocuk tavırlarına benzemeye başladığını ancak böyle izin günlerimde farkedebiliyorum. Şimdi kendi kendime daha sık ve daha "EVDE OLMAK" cevabını vererek sormaya başladım. Özellikle de gelecek sene oğlum ilk okula başlayacağı için acaba evde kalsam ve ona hem ders hem beslenme anlamında daha fazla destek olsam nasıl olur diyorum.

Cevabı çok zor bir soru bu benim için. Etrafımdaki insanlardan aradığım desteği de bulamazken daha da zor oluyor...

Kış Çorbası

Özellikle kışın soğuk algınlığı problemleri ile karşılaştığımızda bizim evin imdadına yetişen bir çorbadır kış çorbası. Aslında bilinen unlu yoğurt çorbasıdır ama ben buna kendi hazırladığım et suyunu ve zaman zaman rondodan geçirdiğim sebzeleri de ilave ettiğim için adını da kendim koymak istedim.

Benim yaptığım kış çorbasının vazgeçilmez elemanı, haşladığım etlerin dibinde kalan ve etin ufalanmış parçalarını bulunduran suyudur.

Genellikle et alır almaz ki, her zaman pişirmeye vaktim olmadığı için fazla miktarda alırım, haşlar ve suyunu da kaselerle buzluğa koyarım. Oğlumun iştahı kaçtığı zamanlarda hangi çorbayı isterse istesin (çocuklara şehriye çorbası verilmesi bana garip gelir, içinde hiç besleyici gıda yok diye düşünürüm) mutlaka bu et sularını kullanırım. Siz de benim gibi günde 12 saatini evin dışında geçiren bir anne iseniz tavsiye ederim.

Çorba İçin Malzemeler:
2 su bardağı et suyu
4 su bardağı su
2 su bardağı yoğurt
1 yumurta
1 yemek kaşığı tepeleme un
Tuz
Kuru nane
Sıvı yağ
Evde bulunan herhangi bir sebze (miktarı sebzeye göre ayarlayabilirsiniz.)

Ben sebze olarak genellikle havuç, bezelye, karnabahar, brokoli, kabak sebzelerinden birini seçerim.

Tencereye koyduğumuz et suyu ve suya sebzeyi rendeliyoruz. Altını yakıp kaynatarak sebze iyice ezilir hale gelene kadar haşlıyoruz. Derin bir kasede iyice çırptığımız un, yoğurt, yumurta karışımına yavaşca kaynayan sudan çırparak katıyoruz. Yoğurdun kesilmemesi için yaptığımız bu özleştirme işleminden sonra, ocağı kısarak ve tencereyi hızlı bir şekilde karıştırarak yoğurt karışımını ilave ediyoruz. Burada en önemlisi, kaynama başlayıpda bir iki dakika kaynayana kadar karıştırmayı bırakmamak.
Kaynama süresinin 5-6 dakika olması yeterlidir. Kaynarken kızgın yağa ilave ettiğimiz naneyi de tenceremize ilave ediyoruz. O an çıkan ses ve koku evdekileri mutfağa çekmek için zaten yeterli oluyor. (Ben bu çorbayı yaparken genellikle oğlum etrafımda dolaşıp durur, ne zaman pişacak diye...)

Tuzunu da isteğimize göre ilave ettiğimiz çorbamız servise hazır oluyor.

Afiyet Olsun

Ispanaklı Gözleme

Alışıyorum galiba; yazmaya, takip etmeye, yeni tarifler eklemeye...
Hatta evde kendi yaptığım, el yapımı, her nekadar sanat eseri olmasa da dekoratif malzemelerimi tanıtmayı istedim. Fotoğraflarını çektim yakında onları da ilave ederim.

Oğlumun tatil köylerinde alıştığı gözlemelerin tarifini vermek istiyorum. Fotoğrafı çok alelade çekmiştim. Bundan sonra ilk yapmamda tekrar güzel bir şekilde çekmeye çalışacağım.

Hamuru İçin:
1,5 Su bardağı un
2 çay kaşığı tuz
Su

İçi İçin:
Ispanak
Beyaz peynir
İsteğe göre kırmızı pul biber

Ve dışına sürmek için tereyağ yada margarin

Hamuru yavaş yavaş su ilave ederek ele yapışmayacak şekilde hazırlıyoruz. Üzerini bir örtüyle kapatarak içinin hazırlıklarını yapıyoruz, bu arada hamurumuz 20-25 dakika dinleniyor. İçi için ıspanakları iri iri doğruyoruz ve ezilmiş peynirle ve pul biberle karıştırıyoruz. Hamurdan cevizden biraz büyük parçalar koparıp (pişirme tavamızın büyüklüğüne göre) açıyoruz. İçine yarım daire olacak şekilde malzemeyi koyup ortadan katlayarak kenarlarını kapatıyoruz.

Isınmış teflon tavada kısık ateşte yağsız pişiriyoruz. Sıcak sıcak üzerine yağını sürüyoruz. Yanında da isteğe göre ayran yada çay hazırlayarak ikram ediyoruz.

Afiyet Olsun

Diyet Patlıcan

Daha yeni blog yazmaya başlayıp da benim kadar ara veren var mıdır bilmiyorum. Ama insan çalışan, evli, anne rollerinin hepsini taşırken değil blog yazmaya, sabah makyaj yapmaya bile zor zaman buluyor.

Aslında ben evde yemek yapmaya bile pek vakit bulamam ama arada sırada da olsa yaptığım yemeklerin fotoğrafını çekmeyi adet haline getirdim. Geç yaşta yemek yapmaya başlamış birisi olarak beğenilen tariflerimi yayınlamaya ve kendim için de zaman ayırmaya böylelikle başlamış oldum.

Bu patlıcan yemeğini de özellikle hafif yemek yapmak istediğim yaz günlerinde yaparım. Hem çok az bir zaman harcarım hem de diyet sayılabilecek bir yemek hazırlamış olurum. Yanında da pirinç pilavı ve salata ile pratik bir yaz akşamı yemeği.

5-6 adet orta boy bostan patlıcanı
3 adet domates
2 büyük kuru soğan
3 adet yeşil biber
7-8 diş sarımsak
¼ su bardağı zeytin yağı
1 yemek kaşığı domates salçası
1 tatlı kaşığı biber salçası
Tuz, karabiber

Patlıcanları çizgili olacak şekilde soyarak kızartmalık gibi boyuna doğruyoruz. Çelik tencerede patıcanların üzerine iri doğranmış biberleri yayıyoruz. Soğanları ortadan ikiye ayırdıktan sonra halka şeklinde doğradığımız yönde değil boyuna keserek doğruyoruz. İri doğranmış soğanlarla yine soyulduktan sonra iri doğranmış domatesleri tencerede en üste yayıyoruz. Diş sarımsakları da dağıttıktan sonra bir su bardağının içine salça, yağ, tuz ve karabiberi ilave ederek su ile bardağı tamamlıyoruz. İyice karıştırdığımız bu salçalı suyu tencere üzerinde gezdirerek ilave edip kapağı kapatıyoruz. Kaynayana kadar yüksek sonra da kısık ateşte kapağı kapalı olarak pişiriyoruz.

Afiyet Olsun

Zeytinyağlı yaprak sarma

Kayınvalidemin yaptığı enfes zeytinyağlı yaprak sarmanın tarifini nihayet aldım. Evde yanlız kalmadan yapamayacağımı bildiğim için önce eşim ve oğlumun sinemaya gitmelerini beklemem gerekti. Eve geri döndüklerinde önce sarmanın tadına baktılar, sonra da her hafta sinemaya gitmeye karar verdiler :)

İçi İçin;

2 su bardağı pirinç

1 adet iri kuru soğan

2 tatlı kaşığı nane

1 yemek kaşığı domates salçası

1/2 tatlı kaşığı biber salçası

1 çay bardağına yakın zeytin yağı

1 su bardağına yakın su (sıcak olmayacak)

az tuz (yaprakların tuz miktarına göre)

Dışı İçin;

Salamura yaprak

1 adet limon

Tüm iç malzemelerini ince kıyılmış soğanlarla karıştırarak suyunu çekene kadar kavuruyoruz. Yıkadığımız salamura yapraklardan önce iki sıra tencerenin dibine yayıyoruz. Üzerine ince sardığımız sarmaları diziyoruz. Limonu kabuğu ile dilimleyerek sarmaların üzerine diziyoruz. Varsa dolma taşını üzerine koyarak sarmaların üzerini geçecek kadar kaynar su ilave ediyoruz. Kapağı kapalı olarak kaynayana kadar yüksek sonra kısık ateşte pişiriyoruz.

Afiyet olsun

Yumuşak Poaça

Pazar sabahları kahvaltıya hazırlamak için erkenden uyanmama değecek kadar yumuşak ve lezzetli poaçaların en güzel özelliği oğlumun da severek yiyor olması.

Hamuru İçin;

1 Paket yaş maya

1 su bardağı ılık su

1 su bardağı ılık süt

6 yemek kaşığı şeker

4 çay kaşığı tuz

Aldığı kadar un

İçi İçin;

İçini değişik şekillerde hazırlayabilirsiniz, ben oğlum için sosisli bizler için patatesli ya da peynirli hazırlıyorum.

Cam yada plastik derin bir kapta ılıtılmış süt ve su karışımında mayayı eritiyoruz. Hiç metal malzeme kullanmadan şeker ve tuzu da elimizle karıştırarak çözdürüyoruz. Unu yavaş yavaş ilave ederek ele yapışmayan bir hamur elde ediyoruz. (Hamur tam sınırda olmalı, biraz oynayınca ele yapışacak şekilde.)

Poaçalarımızı hazırlayarak yağlanmış fırın tepsisine diziyoruz. (Bu tariften iki tepsiyi dolduracak kadar poaça çıkıyor.) Poaçaların küçük hazırlanması önemli çünkü kabarınca 2 katı büyüklüğe ulaşıyor.

Tepsiye dizdikten sonra strech ile üzerlerini tamamen kapatıyoruz. (Ben özellikle de kış aylarında tepsinin altına kaynar su doldurduğum daha küçük boyutlu bir tepsi koyuyorum. Böylece mayalanmaları çok kolay oluyor.) Bu şekilde 1 saat beklettikten sonra üzerine yumurta sarısı sürüyor ve isteğimize göre haş haş tohumu, susam yada çörek otu serperek 170 derecede pişiriyoruz. Piştikten sonra tel ızgarada soğutunca altları tekrar yumuşamıyor ve poaçalar tepsinin sıcağından kurumuyor.

Patatesli İç;

Haşlanmış 3 adet büyük boy patates ezilerek yağda kavrulan küçük doğranmış 1 büyük soğanla kavrulur. İçine isteğe göre karabiber, pul biber, fesleğen ya da reyhan ve tuz ilave edilir.

Peynirli İç;

Bir orta boy peynir kalıbı ezilerek ve isteğe göre dere otu, mazdonoz, nane ya da pul biberle tatlandırılarak iç hazırlanır.

Afiyet olsun.