Heyecanla Bekliyorum

Bebeğimin hareketlerini hissetmeyi heyecanla bekliyorum. Kokulardan uzak kalabildiğim sürece mide bulantısı yaşamadığım için artık kendimi heyecan kısmına kaptırmaya başladım.

Dün doktorumuz her nekadar minik meleğim göstermese de kıza benzetti. Abisi için çok sevinemesem de kendim ve eşim için sevindim biraz açıkçası. En önemlisi sağlıklı bir şekilde doğması ve yaşaması tabiiki, bunun bilincinde olan bir çiftiz. Ama eğer kızımız olursa, oğlumuz için bulmakta (yani çeşitlendirmekte) hayli zorlandığımız kıyafetleri onun için rahatlıkla bulabileceğiz.

Alper için farklı giysiler bulmak o kadar zor ki. Özel bir güne hazırlanırken, kravattı, papyondu gibi minicik çocuklara hiç yakıştırmadığım şeylerdense ben bir gömlek ve ona uygun bir pantolon bulmayı tercih ediyorum. En azından kızlar için allı pullu o kadar çok elbise var ki.

Kısacası ben sanal da olsa mağazaları ziyaretlere başladım. Tabii ki henüz hiçbirşey almadım ama yaz gelip izne ayrıldığımda gezeceğim yerleri şimdiden tasarlıyorum.

Hayatınızdan güzel heyecanların hiç eksik olmaması dileklerimle.

Hamileyken İş Seyahati Zormuş

Küçücük bir çanta hazırladım kendime, bir günlük iş seyahatim için.
Hafif gibi gelmişti hazırladığımda, belki 2,5-3 kilogram vardı ama taşırım yormaz beni sanmıştım.
Tabii gidiş rahattı.
Adana havaalanı ve inince taksi ile direk otele gittim.
Ama ertesi gün özellikle de bütün gün toplantının ardından mide bulantıları eşliğinde 2,5 saati havaalanında geçirmek çok yorucu oldu benim için.

Şimdi yeniden kendi şehrimde olduğum için mutluyum bu gün.

İşi bırakmayı ciddi ciddi düşünmeye başladığım bu günlerde daha fazla sorgular oldum sanırım iş hayatımı.
Beni mutlu etmekten çok yoran ve aileme yetişememe neden olan işimi artık hiç ama hiç sevmiyorum.
Umarım bir gün severek yapacağım, gençliğimde hayallerini kurduğum işlerden birini yaparak ailemle daha mutlu zamanlar geçirebilirim.

Erkek Çocuğu Annesi Olmak

Başlıkta erkek çocuğu diyor ama belki çok hareketli kız çocuklarının da başına gelen bazı kazalar mevcuttur.

Alper; ele avuca sığmayan, söz dinlememe konusunda halyi ısrarcı, ne zaman ne yapacağını kestiremediğimiz bir çocuk. Geçen hafta koşarken düştüğünde üst dudağı yarılan minik yavrum, dün okulda yere düşerek kaşını yere çarpmış.

Öğretmenimiz aradığında olayı oldukça sakin karşıladım, "gözü şişti" dediğinde olsa olsa benim başıma gelmiş olaylar gibi bir şey oldu sandım çünkü. Bizde hiç erkek çocuk olmadığı için çok çok dizlerimiz yaralanır ya da başımızı bir yerlere çarpardık. Belki de kızlar daha sakin yapılı ve biraz da ürkek olduğundandır.

Akşam evde Alper'i görünce o kadar basit olmadığını anladım. Miniğim acımıyor diyor ama ben baktıkça ondan fena oluyorum.

Tek gözü mor ve sanki içinde kocaman bir erik var gibi. Kalıcı bir hasar olmamasını diliyorum.

Sağlığın önemini her olayda daha iyi kavrıyor insan.

Sağlıkla kalın...

Yeniden Merhaba

Uzun zaman oldu değil mi arkadaşlar?

Yazamadım ne zamandır, önce diyete başladım, sonra baktım yemek sitelerini gezerek diyet yapmam hayli zor olacak bir süre ara vermeliyim dedim. İki ayda tam 9 kilo verdim.

Aslında daha fazla kilo vermeye niyetliydim ama oğlumun minik kardeşinin yola çıktığını duyunca mecburen diyete ara vermek zorunda kaldım.

Şimdi mide bulantılarım da yakamı bırakmaz oldu. Yeniden mutfağa girip bir şeyler yapamam belki ama en azından yazmaya, fotoğraf çekmeye devam edebilirim.

Şimdi içimde yepyeni heyecenlar var. Tabii şimdiden bebekle ilgili hayallere başlamadım ama yaklaşık bir ay sonra Mersin'de havalar iyice ısınır. Cumartesi günleri Alper'le en sevdiğimiz aktivitemiz olan annemlerin yazlığına gitmeye başlayabiliriz.

Bu da benim içimde güneşte keyif yapmak ve bol bol fotoğraf çekmek anlamına geliyor. Alper mi? O zaten dedesi ile fındık fıstık yemeyi ve ufak tefek tamir işlerine yardım etmeyi çok ama çok seviyor.

Bu arada belki mide bulantılarım geçer ve annemle bahçeden topladığımız tazecik yeşilliklerle kısır, mercimekli köfte gibi en sevdiğim yemeklerden de yapabiliriz. Eşim de yanımıza gelirse keyfimiz ikiye katlanır, neşemiz dolar taşar artık.

Bunların hiç birini yapamasak bile hepimizin ve hepinizin hep sağlık ve mutlulukla kalmasını diliyorum.

Şimdilik bu kadar, sevgilerimle...

Bayram sonrası

Oldukça yoğun bayram günlerinden çıktım, tabii yoğunluğun içinde yeni tarifler de var. Yarından itibaren yeni tariflerimle sizlerle olacağım.

İyi Bayramlar

Hepinize iyi bir bayram dilerim. Sevgi, mutluluk ve ailelerle birliktelik dolu bir bayram...

sevgilerimle

Küçük Zebra

Geçen yıl GaziAntep'te hayvanat bahçesini gezmeye gitmiştik. Açıkça söylemeliyim ki şimdiye kadar gezdiğim en temiz ve ferah hayvanat bahçesiydi. Bu zebra da siyah-beyaz çizgilerinin net ayrımlarından dolayı çok hoşuma gitmişti. Bilgisayarımdaki eski fotoğrafları karıştırırken gözüme çarptı. Sizlerle paylaşmak istedim.

Uçaktan Görülen Bulutlar

Sanki pamuktan bir katman var gibi, üzerine düşsem çizgi filmlerdeki bulut sahnelerindeki gibi orada takılıp kalacağım.

Oysa bu sadece su moleküllerinin hararetli bir toplantısı, biraz soğuk görseler şaşırıp dağılıverecekler.

Tek başlarına kalınca dayanamayıp yere düşecekler.

Yerde bulunan canlılar da "yağmur yağdı" diyecek.

Kimisi sevinecek, kimisi sığınacak bir yer arayacak.

Bir ağaç kovuğu, bir çatı altı belki de basit bir şemsiye koruyacak onları düşen su damlalarından.

Toprak; sevgiyle alıp içine çekecek su damlalarını.

Teşekkürünü belki de birkaç gün sonra ufacık bir fidanla gösterecek doğaya.

Bulutlar üzgün bir gece mavisine bürünecek o sırada. Dağılmanın, parçalanmanın verdiği üzgün mavi...

Varlığı sona eren bir topluluk gibi, birbirlerine küsmüş damlacıklar düşecekler tek tek.

Yere yaklaştıkça hızlanacaklar, hızlandıkça daha çok yere yaklaşacaklar.

Kendileri parçalanırken yerdekilere hayat verdiklerini bilmeden düşmeye devam edecekler...

Bu Resimler Annemle Babam İçin

Nazarlıkla başlamak istiyorum.

Bu fotoğraflarda gördükleriniz, yazlığın bahçesinde, annemle babamın gözleri gibi bakarak yetiştirdikleri sebze ve meyvelerden.

Bu domatesleri yediğinizde kokusu ve tadı ile büyüler.

Bütün bu meyveler toprak ve suyun kardeşliğiyle büyür. Gübre falan beklemezler.

Toprak ve suya annemle babamın emekleri de eklenince işte böyle ağırlığından dal sarkıtan meyveler yetişir.

Yakın Çekim

Bu aralar ışığı ve açıyı doğru kullanarak yakın çekim fotoğraf çalışmaları yapıyorum. Bu şekilde net ve güzel fotoğraflar çekebilmek için belki iki günde yüz tane fotoğraf çektim ama içimden sadece bu iki tanesini yayınlamak geldi.

Fotoğraf Makineme Takılanlar

Sabahları erken uyandığımda ilk yaptığım şey genelde mutfak penceresinden görülen manzaraya bakmaktır. Yılın her mevsiminde kendine has bir güzelliği vardır bu manzaranın. Aynı şekilde günün her saatinde de insana o kadar farklı duygular yaşatır ki, sözcükler bazen yetersiz kalır anlatmaya.İşte o sözcükler yetersiz kaldığında hissedilen duyguları yansıtmanın en anlamlı yolu fotoğraflardan geçer.

Bulutlar, güneş ve deniz... Hem karada hem de denizde yüzeyde oluşan bulut gölgeleri kadar etkileyici bir şey yoktur sanki. Uçakla içinden delip geçtiğimizde sanki orada yokmuş hissi veren bulutlar, yeryüzüne düşen gölgeleri ile varlıklarını kanıtlama çabasındadır sanki...

Kış Akşamları

Kışın soğuk günlerde eve kapanıp ailece vakit geçiriyor olmanın apayrı bir tadı vardır.

Zaman geçtikçe ve teknoloji ilerledikçe, eski akşamlardaki sohbetlerin sıcaklığı, yerini klima ve televizyon sıcaklarına bırakmaya başlasa da aklımızda hala o eski günlerden izler bulunur.

Benim çocukluğumdan kalan kış akşamlarına ait izler; soba üzerinde kuruttuğumuz portakal, mandalina kabuğu kokusunun yanında sevgili babamın pişirdiği kestaneleri barındırır.

Şimdi hatırladıkça aslında önemli olanın kestaneler değil birlikte olmanın verdiği o huzur ve güven duygusu olduğunu daha iyi anlıyorum. Babam daha kestane pişirme öncesi hazırlıklara başladığında, ablam ve kardeşimle ortak ve sessiz bir heyecan duymamız, zihnimde toz pembe anılar arasında yerini koruyor hala.

Sık sık yememize rağmen sanki her yapılışında aylardır kestane görmemişiz gibi etrafına doluşmamız, ellerimiz hafiften yana yana kestaneleri açmak için uğraşmamız o günlere bir saatliğine de olsa dönebilme isteğimi perçinliyor.

Geçmişte kalmış günleri hatırlayarak da olsa ufak bir zaman yolculuğu yaptıktan sonra gelelim bu günlere.

Mersin'de her ne kadar havalar buz gibi olmasa da, buraya yıllardır alışmış olan bizler için soğuklar başladı. Soğuk algınlığı ve gripten korunma önlemlerimiz de bu kapsamda hızla başlamış oldu.

İşte bu kestaneler ve yanında bildiğimiz çay görünümü olan içecekler bizim kış akşamları menümüzden bir örnek.

Kupalarda gördüğünüz içecekler aslında ıhlamur. Alper'in bile seve seve içtiği, hatta bazen en büyük bardağı seçme yarışına girdiği ıhlamurun tarifi ise aşağıda.

Malzemeler; (Üç kupa için)

• bir avuç ıhlamur
• 5 adet karanfil
• 3 yemek kaşığı üzüm pekmezi
• 3 tatlı kaşığı bal
• 1 litre kaynar su

Hazırlanışı;

1. Ihlamur yıkanarak, karanfillerle birlikte kaynar suya katılıp bir iki taşım kaynatılır.
2. Bardaklara bir süzgeçten geçirilerek doldurulan ıhlamur bal ve pekmez katılmadan önce biraz ılıması için bekletilir.
3. Her bardağa birer yemek kaşığı pekmez ve birer tatlı kaşığı bal ilave edilir.

Yanında da ister fındıklı kurabiye, ister tahinli kurabiye, isterseniz de kestane ile servis yapılır.

Afiyet, sağlık olsun

Bu gün, düne göre biraz daha umutluyum

Dün ve önceki günlerde haberlerle ilgili, yaşamla ilgili biraz umutsuzluğa kapılmıştım. Sanki tüm negatif olayları üzerime çekecekmişim gibi geliyordu.

Ama bu sabah uyandığımdan beri daha bir umutla bakar oldum hayata. Endişelerimi kovdum, korkularımı kapımın dışında bıraktım.

Hani yeni bir düşünce modası var ya "nasıl düşünürsen öyle olur" diyorlar. "Biraz da bunu deneyelim bakalım" değil benimkisi.

Tamamen kendiliğinden gelen ve içime bu sabah yerleşen bir güven duygusu gibi. Sağlığa güven, insanlığa güven, geleceğe güven; en çok da bu ülkenin gençlerine güven.

Güvenimin haksız çıkmaması dileklerimle...

Burnumda Tütenlerden...

Dün bir fırtına ve yağmur vardı ki Mersin'de sormayın.

Biraz daha erken saatte olsaydı da, aydınlıkta camın kenarına yerleşip deniz, fırtına, yağmur manzarası eşliğinde keyif yapabilseydim.

Yağmur yağınca eğer evdeysem aklıma hep Türkan ŞORAY filmleri gelir. Annemlerin evinin oturma odası, film, annemle birlikte olmak ve çay, hatta bazen eğer çok şanslıysam teyzem de olur.

Nasıl özlediğim, burnumda tüten bir ortamdır. Ama çalışıyor olmak ve artık eskisi kadar zaman bulamamak özlemimi gidermemi engelliyor.

Özlemlerimizin hep böyle tatlı ve kavuşulabilir olması dileklerimle...

Gelgitlerim Var Benim...

Bu günlerde gel gitlerim var benim

Gözlerimi açtığımda karanlıktan önümü göremiyorum,

Kapattığımdaysa ışıktan gözlerim kamaşıyor.

Hiç ulaşmak istediğiniz bir hedefe tam ulaştığınızı sanırken bunun gerçekleşmemesi için dua ettiniz mi?

Peki, ya duanız gerçekleştiğinde hüznün pençesinde kıvrandınız mı?

Ben cuma akşamından beri bununla uğraşıyorum. Nihayet bu gün son üçgündür istediğim sonuca ulaştım. Ama ne yazık ki bu sonuç son üç aydır istediğim şeyin aksi idi. Evet şuan bunun için en azından düne göre daha huzurluyum ama yine de annelik isteğinin içten içe getirdiği bir üzüntü var.

Merak ettiniz değil mi? Aslında yazmayacaktım ama sanırım yazdıkça daha bir rahatladım ve paylaşmak istedim. Cuma günü yaptırdığım test sonucunda rahatlayıp saçlarımı boyattım ama sonra ya hamile isem şüphesine tekrar düştüm. Neyseki değilmişim, ama sanırım bir daha saçlarıma boya değdirmeyeceğim...

Huzurla kalın..

Hayatın Tatları

Bir fincan sıcak kahveniz varsa bir yudum da benim için alın bugün.

Yemyeşil bir ağacın yaprakları arasından süzülen parlak güneş ışıklarına bir kez de benim için bakın.

Sabah tan ağarmadan kalkıp, balıkçı motorlarının sesini dinleyin.

İlk baharda kuş şakımalarını, oyun parkında çocuk cıvıltılarını, fırtınada dalgaların sesini dinleyin.

Hiç ses duyamadığınızda iç sesinizi dinleyin, o bütün seslerden güzeldir çoğu zaman.

Sevgilerimle

Yeni Heyecanlar

İçimde yepyeni heyecanlar var bu günlerde. Tek düşündüğüm hayallerimi gerçekleştirmek için nasıl bir buçuk yıl bekleyeceğim. Dilerim bu hayalim de gerçek olur, tabii öncelikle ailemin ve benim sağlık, mutluluk ve birlikteliğimiz önemli.

İKİ SENARYO

1-) Kadın, adam ve çocuk hergün bütün günlerini dışarıda geçirdiklerinden her işe yarım yamalak yetişebilmektedirler. Sabah uyandıklarında başlar koşuşturmacaları. Kadın hepsinden önce uyanır, sadece sabah ilk uyanma enerjisi ile yapabildiği ütü ve giyim hazırlıklarına, çamaşır serme toplama işlerine girişir.

Adam uyandığında yemeye yetişip yetişmeyecekleri konusunda kararsız yumurta haşlar, tost yapar, traş olur, giyinir, giydirir, ağız diş bakımlarını tamamlar. Birbirlerine günaydın demeye vakit yoktur...

Sonunda hepsi çil yavrusu gibi dağılırlar, ev sessizliğe bürünmüştür. Dağınık oyuncaklar, yıkanmayı bekleyen çamaşır ve bulaşıklar, ütü bekleyenler. Yıllardır evin hanımının zamansızlığı ve izin dönemlerindeki yorgunluk atma çabalarından dolayı yerleri bile bilinmeyen ve belki de hazine değerinde olan danteller, nevresimler, giyilebilecek kıyafetler karanlık dolap çekmece ve sandıklarda güneşe hasret beklemektedir.

Akşam olur. İş yerlerinden çıkılır. Gün boyu yaşananlar, stres, insan ilişkileri ve karmaşası, yorgunluk evde atılmak üzere çocuk da anneannesinden alınarak eve gelinir. Herkes az çok açtır. Maddi durumları istedikleri herşeyi yiyebilecek kadar iyidir, ancak hazır hiçbir yemek yoktur.
Çift başlar dinlenme saatini yemek telaşına harcamaya. Minicik kalbi ve heyecanı ile nihayet günün sonunda anne babasına kavuşan çocuk onlarla oyun oynamak, biraz da zamanla açılarak okulda yaşadıklarını anlatmak ister. Ama henüz bacak boyundaır ve onu kimse o telaşta farkedemez, sesi kulaklarda yankılanana kadar bağırır, ilgi, sevgi, belki sıcak bir kucaklama ister ama duydukları hep aynıdır.

-şimdi olmaz yemekten sonra
-dur oğlum yorulduk biraz dinlenelim
-haydi uyku vaktin geldi
-daha banyo yapacaksın ondan sonra bakalım
-SANA CARTOON NETWORK AÇALIM MI?...........

Çocuk anne babası ile yapamadıklarına hasret bir şekilde uyur, anne baba da bitmiş durumdadır. Daha birbirlerine günün nasıl geçti bile diyemeden yatar, sırt sırta döner uyurlar.... Sabahki koşturmacaya enerji toplamaları gereklidir.

2-) Sabah olmuştur kadın uyanır, pijamalarını çıkarır ve gündüz kıyafetlerini giyer, elini yüzünü yıkar, çayı ocağa koyar. Kahvaltı hazır olmasına yakın eşini uyandırır, eşinin traş olup hazırlanması gereklidir.

Anne çocuğun odasına gider, öpüp koklayarak uyandırdığı çocuk gerinip gülümseyerek uyanır. Bukadar sevilen bir çocuk olduğu için kendisini şanslı hisseder. Annesi terli ise üzerini değiştirir, kahvaltı için elini yüzünü yıkatır, mutfağa giderler. Televizyonda herhangi birinin stediği bir kanal açılır. Ailece kahvaltılarını yaparlar. Baba dişlerini fırçalar giyinir ve iş için çıkar.

Anne çocuğu giydirir, bir gün önce hazırladığı çantayı kapının yanına koyar. Akşam yaptıkları faaliyeti de çantanın ön gözüne koymuştur. Çocuğun dişlerini fırçalatır. Aşağı inerler servise bindirir.

Eve döndüğünde ilk önce kahvaltı masasını toparlar, bulaşıkları yerleştirir. Haftada iki, üç gün kendi işi için Fabrika ve diğer firmalara ziyaretleri ve eğitimler olmaktadır. Ama bu gün bir yere gitmeyeceği için önce evinin temizliğini yapar, çamaşır, ütü, dolap düzenliği de tamamlandıktan sonra kendisine bir kahve yaparak bilgisayar başında bir sonraki gün vereceği eğitimin detaylarını tamamlar.

Öğleden sonra dışarı çıkar evdeki eksikleri tamamlar. Çocuk okuldan gelmeden yemeğin hazır olması için eve gelir, yemeği hazırlar. Servis saatinde aşağı inip çocuğu alır. eve gelip üzerini değiştirirler, zaman ve huzur olduğundan herşey yerli yerindedir. Kirli çamaşırları mis gibi kokan banyodaki kirli sepetine atarlar. Eller yıkanır. Çocuk biraz evde rahatladıktan sonra "açıktım" demeye başlar. Anne yemeği getirir, çocuk karnını doyurur. Babanın gelmesine az bir zaman kalmıştır. Beraber faaliyet yaparak tv izlerler. Sonra çocuk boyama ya da benzer bir işle uğraşmaya başlar, anne yemek masasını hazırlar. Salatası bu gün biraz az olmuştur ama olsun yemeğe salata yiyebilmek az da olsa güzeldir.

Yemekten sonra bulaşıklar lavabonun yanına koyulur, meyve tabağı alınarak oturma odasına geçilir ve çocukla birlikte vakit geçirilir. Yapılan her ne olursa olsun anne, baba, çocuk bağırış çağırış olmadan birlikte olurlar. Gün boyu yapılanlar anlatılır, evde saygı, huzur ve bozulmaz bir birliktelik hakimdir.

Çocuk esnemeye başlayınca hemen anne, baba faaliyete geçer. Birisi süt hazırlar, birisi pijama giydirir. Sütü içirmek ve dişlerini fırçalayıp yatırmak annenin akşam çocuğu için yaptığı rutinlerdendir. Baba bu sırada ne seyredeceklerse onu ayarlar.

Anne oturma odasına geçmeden önce demlediği çayı ve bardakları da odaya getirir. Şimdi anne babanın gün boyu yaptıkları hakkında konuşma, belki dertleşme, belki gülüşme hatta belki de sevişme vaktidir....

özenmek mi, özlemek mi bu benimkisi?

bir hayata özenmek mi benimkisi
yoksa özlemek mi geçmişteki özgürlüğü
hayalimde,
evimde camın önündeyim elimde bir fincan sıcacık çayım
dışarıda cama vuran yağmur
ve hatta televizyonda güzel bir film yada ondan da güzel bir roman elimdeki...
tatlı tatlı dinliyorum kendimi, yağmuru, çayımdan çıkan buharın sessizliğini
bekliyorum yavrum okuldan gelsin "annecim acıktım" desin
ama nedense hep hayalimde, gerçek ise tam yedi yıldır çalıştığım fabrikalar
ben çayımın buharını hayal ederken bacanın dumanı ile birlikteyim yine,
sessizliği dinlemeye olan özlemim bu yüzden belki de
kapımı açsam ofisin dışı gümbür gümbür
ben aslında anne olmak için yaratılmışım, evinin hanımı...
belki evimde yapabileceğim işler için,
belki bir roman yazmak için...
şimdi lütfen söyleyin bana özenmek mi bu benimkisi yoksa özlemek mi özgürlüğü?

sevgilerime,

Gökyüzümün renkleri

Geçenlerde bir hafta sonuna sığdırdığımız Kapadokya gezimizde çektiğim bazı gökyüzü fotoğrafları bunlar. Bir tek gökyüzü, farklı renklere bürünerek, ne kadar farklı duygular yaşatabiliyor insana. Bazen karanlıkları aydınlatan ışık olurken bazen aydınlıktan kaçılan bir sığınağa dönüşüyor. Ben hep içinde bulunduğu anı yaşamaktan keyif alan bir insan olduğum için hepsi ayrı güzel geliyor bana, umarım sizlere de aynı duyguları yaşatır...